فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر مصرف کافئین بر متابولیسم سوبسترا و زمان رسیدن به واماندگی در طول فعالیت و یک ساعت بعد از آن در دختران ورزشکار بود. یازده دانشجوی دختر ورزشکار (سن 54/1±23 سال، وزن 99/5±09/56 کیلوگرم، توان هوازی 01/1±21/40 میلی‌لیتر بر هر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه) به‌طور داوطلبانه انتخاب و به‌صورت تصادفی در یک طرح متقاطع در سه حالت کنترل، دارونما (کپسول نشاسته) و کافئین (mg/kg 5) قرار گرفتند. پروتکل ورزشی شامل دویدن وامانده‌ساز با شدت 70 درصد حداکثر ضربان قلب روی نوار گردان بود. اندازه‌گیری گازهای تنفسی نیم ساعت قبل از فعالیت در حالت خوابیده (پایه)، در طول فعالیت و یک ساعت بعد از فعالیت به‌عنوان EPOC انجام گرفت. مقدار اکسیداسیون چربی، کربوهیدرات و هزینۀ انرژی از طریق کالری‌سنجی غیرمستقیم اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی LSD در سطح معناداری 05/0P≤ تحلیل شدند. نتایج نشان داد با مصرف کافئین اکسیداسیون کربوهیدرات در طول فعالیت به‌طور معناداری افزایش یافت (05/0 >P)، اما در اکسیداسیون چربی اثر معناداری مشاهده نشد (05/0 <P). همچنین مصرف کافئین بر اکسیداسیون سوبسترا در وضعیت EPOC تأثیر معناداری نداشت (05/0 <P)، اما موجب افزایش معنادار زمان رسیدن به واماندگی شد (05/0 >P). در مجموع می‌توان گفت دختران ورزشکار برای بهبود زمان رسیدن به واماندگی می‌توانند از مصرف مکمل کافئین به مقدار 5 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در زمان یک ساعت قبل از فعالیت ورزشی سود ببرند.