الگوی ساختاری بهزیستی روانشناختی زوجین بر اساس قدرت جمعی، بخشودگی بین فردی و قدردانی: نقش میانجیگر «ما بودن»

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

2 دانشگاه علوم پزشکی کاشان

3 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

doi
10.61186/jps.24.151.18
چکیده

زمینه: بهزیستی روانشناختی زوجین، نقش مهمی در کاهش اختلافات زناشویی و استحکام نهاد خانواده دارد. ادبیات پژوهش بیانگر آن است که قدرت جمعی، بخشودگی بین فردی و قدردانی بر ارتقای بهزیستی روانشناختی تأثیرگذار است؛ اما تاکنون نقش میانجی گر «ما بودن» در رابطه بین این سه ویژگی شخصیتی با بهزیستی روانشاختی زوجین مورد بررسی قرار نگرفته است هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی گر ما بودن در رابطۀ قدرت جمعی، بخشودگی بین فردی و قدردانی با بهزیستی روانشناختی زوجین انجام شد. روش: پژوهش حاضر به روش همبستگی و در قالب معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری، تمامی افراد متأهل ساکن در منطقه 11 شهر اصفهان بودند که 212 نفر از آن ها با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های قدرت جمعی (میلز، 2004)، بخشودگی بین فردی (احتشام زاده، 1389)، قدردانی (مک کالو، 2002)، ما بودن (تاپکیویوزر، 2021) و فرم کوتاه مقیاس پرما (باتلر و کرن، 2016) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری و به کمک نرم افزارهای آماری SPSS-28 و PLS-3 تحلیل شد. یافتهها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که تمامی متغیرهای پژوهش با یکدیگر همبستگی مثبت و معناداری دارند (01/0> P ). هم چنین، اثر مستقیم قدرت جمعی، بخشودگی بین فردی و قدردانی بر ما بودن و اثر مستقیم ما بودن بر بهزیستی روانشناختی مثبت و معنادار بود (05/0> P ). اثر غیرمستقیم قدرت جمعی، بخشودگی بین فردی و قدردانی بر بهزیستی روانشناختی با نقش میانجی گر ما بودن نیز مثبت و معنادار بود (05/0> P ) و مدل پژوهش مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: توانمندی های قدردانی، بخشودگی بین فردی و قدرت جمعی می توانند با تقویت احساس ما بودن در میان زوجین، بهزیستی روانشناختی آن ها را افزایش دهد. ازاین رو، زوج درمان گران می توانند با تقویت این سه توانمندی شخصیتی، احساس ما بودن را در زوجین بالابرده و از این طریق زمینه ساز ارتقای سطح بهزیستی روانشناختی آن ها باشند.