بررسی نقش میانجی گر ابعاد فراهیجانی منفی در رابطه بین هیجان پذیری و نشانه های اضطراب بیماری
نویسندگان
1 انستیتو پاستور ایران
2
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4
doi
10.61186/jps.24.151.19چکیده
زمینه : افراد دارای اضطراب بیماری باورهای غلط و تعابیر نادرستی از سلامتی دارند، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ¬گر ابعاد فراهیجانی منفی در رابطه بین هیجانپذیری و نشانههای اضطراب بیماری در دانشجویان بود. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ¬گر ابعاد فراهیجانی منفی در رابطه بین هیجان پذیری و نشانه های اضطراب بیماری میباشد. به نظر میرسد که ابعاد فراهیجان منفی در تعامل با هیجان پذیری و اختلال اضطراب بیماری نقش دارد و با وجود اهمیت این مدل، پژوهشهای کافی در این مورد انجام نشده است. روش: روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی و جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه ارومیه در نیم سال اول تحصیلی 1403-1402 بود. 240 نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و پرسشنامه های فراهیجان (میتمانسگروبر و همکاران، 2009)، اضطراب سلامتی (سالکووسکیس و همکاران، 2002) و شخصیت هگزاکو (اشتون و لی، 2009)را تکمیل کردند . داده ها به روش همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری و با بهره گیری از نسخه 26 نرم افزار SPSS و نسخه 26 نرم افزار Amos تحلیل شد. یافتهها: یافته ها نشان داد که ضریب مسیر مستقیم هیجانپذیری (327/0= β و 001/0= sig ) و فراهیجان منفی (408/0= β و 001/0= sig ) بر اضطراب بیماری معنادار است. همچنین، ضریب مسیر مستقیم هیجانپذیری (599/0= β و 001/0= sig ) بر فراهیجان منفی معنادار است. و این دو متغیر به طور مشترک بر نشانه های اختلال اضطراب بیماری تأثیر می گذارند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده برازش مدل (05/0 = RMSEA و 98/1 = χ2/df ) مدل فرضی پژوهش نسبت به مدل های جایگزین از برازش بهتری برخوردار بود و این نتایج می توانند به درک بهتر از عوامل مؤثر بر اضطراب بیماری و ارائه راهکارهای درمانی کمک کنند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش چهارچوب مناسبی برای سبب شناسی اختلال اضطراب بیماری فراهم می آورد و می تواند در طراحی و اجرای مداخلات درمانی مبتنی بر کاهش هیجانپذیری و ابعاد فراهیجانی منفی برای بهبود نشانه های این اختلال، مورد استفاده قرار گیرد