بررسی نقش میانجی سبک زندگی در رابطه بین هیجان پذیری مثبت و کارکرد شناختی در سالمندان

doi
10.61186/jps.24.150.373
چکیده

زمینه: سالمندی از دوران پرچالشی است که به دلیل افت توانمندیهای فرد، زمینه ایجاد اختلال و مشکل در کارکرد شناختی به وجود میآید که تحت تاثیر عوامل هیجانی مانند هیجان پذیری مثبت به صورت مستقیم و با نقش غیرمستقیم سبک زندگی قرار میگیرد؛ در این ارتباط فقدان مطالعات مشابه در داخل کشور زمینه انجام پژوهش حاضر را فراهم ساخته است. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی سبک زندگی در رابطه بین هیجان پذیری مثبت و کارکرد شناختی در سالمندان بود. روش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی به روش مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی سالمندان مراکز سالمندی شهر ارومیه در سال 1402 بود که از این بین آنها، تعداد 220 نفر از آنها با روش نمونهگیری دردسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به پرسشنامه سبک زندگی (اله ربی و سهرابی، 1395)، مقیاس عاطفه مثبت و عاطفه منفی پاناس (واتسون و همکاران، 1988)، عملکرد شناختی(فلوستین و همکاران، 1975) پاسخ دادند. پس از تکمیل و جمع آوری پرسشنامهها، داده های گردآوری شده با ضریب همبستگی پیرسون، معادلات ساختاری و تحلیل مسیر و با استفاده از نرم افزارهای SPSS22 و AMOS22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که بین هیجان پذیری مثبت با کارکرد شناختی (001/0 < p ) و سبک زندگی با کارکرد شناختی (001/0 < p ) در سالمندان اثر مثبت و مستقیم وجود دارد. نقش میانجی سبک زندگی در رابطه بین هیجان پذیری مثبت و کارکرد شناختی نیز مورد تایید قرار گرفت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت، هیجانپذیری مثبت و سبک زندگی از متغیرهای مهمی هستند که هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم میتوانند به بهبود کارکردهای شناختی در سالمندان منجر شوند.