فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه: با افزایش شیوع سرطان در زنان، توجه به عوامل روان شناختی مانند استرس ادراک شده و معنای زندگی اهمیت یافته است. اگرچه مطالعات تأثیر مداخلات روان درمانی را بر بهبود این متغیرها نشان داده اند، اما پژوهش های محدودی به بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی به عنوان یک رویکرد تلفیقی پرداخته اند. هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر استرس ادراک شده و معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان بود. روش: روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلا به سرطان در بیمارستان میلاد تهران در سال 1403 بود و از میان آنها 30 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و در گروههای گواه و آزمایش گمارش شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه استرس ادراک شده (کوهن، 1998) و پرسشنامه معنای زندگی (استگر، 2006) استفاده شد و پروتکل طرحواره درمانی (یانگ، 2011) برای گروه آزمایش اجرا شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار spss ورژن 24 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که که طرحواره درمانی هیجانی تأثیر معناداری بر کاهش استرس ادراک شده داشته است (05/0> P ). همچنین نتایج نشان داد طرحواره درمانی هیجانی موجب افزایش معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان شده است (05/0> P ). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که طرحواره درمانی هیجانی می تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای کاهش استرس ادراک شده و افزایش معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان مورد استفاده قرار گیرد. درمانگران و متخصصان می توانند از این روش به صورت مکمل در کنار درمان های پزشکی برای بهبود سلامت روانی و کیفیت زندگی این بیماران استفاده کنند. همچنین، گنجاندن این رویکرد در برنامه های حمایتی بیماران سرطانی می تواند به تقویت تاب آوری و انگیزه آنان در مواجهه با بیماری کمک کند.