مقایسه سبک های دلبستگی و سواد خودکشی در دانشجویان با بیشترین و کمترین ایده پردازی خودکشی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2
3
4 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
10.61186/jps.24.148.341چکیده
زمینه: خودکشی در بین دانشجویان، یک نگرانی رو به رشد در سراسر جهان است . مطالعات قبلی نشان داده است که بین سبک های دلبستگی و سواد خودکشی با ایده پردازی خودکشی در دانشجویان رابطه وجود دارد، اما هیچ پژوهشی در ایران، تفاوت سبک های دلبستگی و سواد خودکشی را در دانشجویان با ایده پردازی خودکشی بالا و پایین بررسی نکرده است. هدف: هدف این پژوهش، مقایسۀ سبک های دلبستگی و سواد خودکشی در دانشجویان با بیشترین و کمترین ایده پردازی خودکشی بود. روش: روش این پژوهش، توصیفی و از نوع علی- مقایسه ای بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه های ایران در سال تحصیلی 1404-1403 بود که با روش نمونه گیری در دسترس، تعداد 112 نفر (56 نفر در گروه بیشترین و 56 نفر در گروه کمترین سطح ایده پردازی خودکشی) با غربال گری از طریق مقیاس های سنجش افکار خودکشی بک و سواد خودکشی انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها در این پژوهش، شامل نسخۀ اصلاح شده مقیاس سبک دلبستگی بزرگسال (کولینز و رید، 1990)، مقیاس سنجش افکار خودکشی بک (بک و همکاران، 1979) و مقیاس سواد خودکشی (کلیر و همکاران، 2012) بود. هم چنین برای تجزیه و تحلیل داده های این پژوهش از روش تحلیل واریانس چندمتغیری(مانووا) و تک متغیری ( آنکووا ) و نرم افزار SPSS-23 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین گروه ها، در سبک های دلبستگی ایمن و اضطرابی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0> P ) و گروه با کمترین ایده پردازی، دلبستگی ایمن بیشتر و دلبستگی اضطرابی کمتری داشتند، اما در دو گروه در سبک دلبستگی اجتنابی و سواد خودکشی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/ < P ). نتیجه گیری: با توجه به تفاوت معنادار مؤلفه های دلبستگی ایمن و دلبستگی اضطرابی در دو گروه بیشترین و کمترین ایده پردازی خودکشی، تدوین و اجرای برنامه های آموزشی در دانشگاه ها با هدف تقویت دلبستگی ایمن از طریق کارگاه های مهارت های تنظیم هیجان و ارائه حمایت عاطفی پایدار برای کاهش اثرات منفی دلبستگی اضطرابی، می تواند عامل مؤثری برای پیشگیری از افکار خودکشی در دانشجویان باشد.