نقش تعدیل گر دوره تحصیلی در رابطه خودکارآمدی انتخاب شغل با هوش های چندگانه و اطمینان به مهارت ها در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2
doi
10.52547/JPS.24.146.281چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی بر اساس هوش چندگانه و باور به مهارت ها با توجه به نقش تعدیل کننده دوره تحصیلی بود. روش: روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 14137 بود که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی 636 نفر انتخاب و به پرسشنامههای خودکارآمدی تصمیمگیری مسیر شغلی (بتز و همکاران، 1996)، هوشهای چندگانه (گاردنر، 2002) و باور به مهارت ها (بتز وهمکاران، 1996) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون در نرمافزار spss نسخه 25 و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS نسخه 4 انجام شد. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که دوره تحصیلی در تأثیر هوشهای چندگانه و باور به مهارتها بر خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی نقش تعدیل گری داشت (05/0 < P ). اثر هر دو متغیر باور به مهارتها و هوشهای چندگانه روی خودکارآمدی تصمیمگیری مسیر شغلی در گروه کارشناسی ارشد قویتر از کارشناسی و دکتری است (05/0 < P ). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می توانند به سیاست گذاران و مشاوران شغلی کمک کنند تا برنامه های آموزشی و مشاوره ای مؤثرتری طراحی کنند که بر تقویت هوش های چندگانه و باور به مهارت ها متمرکز باشد. همچنین، توجه به تفاوت های دوره تحصیلی در این زمینه می تواند راهکارهای اختصاصی تری را برای دانشجویان در مراحل مختلف تحصیلی فراهم کند، که منجر به بهبود تصمیم گیری شغلی و افزایش خودکارآمدی در این زمینه خواهد شد .