فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهشگران و مربیان، دائم در جست‌وجوی مؤثرترین روش‌ها برای افزایش اجرای ورزشی هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پاسخ قدرت، توان و استقامت عضلانی به تمرین مقاومتی با فواصل استراحت متفاوت بود. در این پژوهش، شانزده آزمودنی مرد به‌صورت داوطلبانه انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه اول: هشت آزمودنی با سن 55/2±22 سال، قد 14/6±20/174 سانتی‌متر و وزن 33/6±20/64 کیلوگرم، تمرین مقاومتی با فاصلۀ استراحت ثابت (120 ثانیه) و گروه دوم: هشت آزمودنی با سن 54/3±22 سال، قد 50/6±40/176 سانتی‌متر و وزن 38/6±60/64 کیلوگرم. هر دو گروه، تمرین مقاومتی با فاصلۀ استراحت فزاینده (90، 120 و 150 ثانیه) را سه روز در هفته به مدت شش هفته انجام دادند.  برای تعیین قدرت، توان و استقامت عضلانی، به‌ترتیب از آزمون‌های یک تکرار بیشینۀ پرس سینه، پرتاب توپ پزشکی و حداکثر تکرار پرس سینه با 30درصد یک تکرار بیشینه استفاده شد. برای تعیین لاکتات خون، 3 دقیقه قبل و 2 دقیقه بعد از جلسۀ هفدهم، از آزمودنی‌ها نمونۀ خونی گرفته شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های t زوجی و مستقل استفاده و سطح معنی‌داری 05/0>α در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد قدرت، توان و استقامت عضلانی در هر دو گروه به‌طور معنی‌داری (05/0P<) افزایش یافت؛ اما درصد تغییرات همۀ آزمون‌ها در گروه دوم بیشتر بود. بعد از جلسۀ تمرینی، لاکتات خون به‌طور معنی‌داری از زمان استراحت افزایش یافت؛ البته افزایش در گروه دوم کمتر بود. نتیجه اینکه احتمالاً تمرین مقاومتی با فواصل استراحت فزاینده در مقایسه با فواصل استراحت ثابت، از اهمیت بیشتری برای افزایش قدرت، توان و استقامت عضلانی برخوردار است.