بررسی اهمیت نسبی مؤلفههای هوش معنوی بر تابآوری پرسنل وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با نقش میانجیگری تعهد عاطفی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی،گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی فروردین، قائمشهر
2 کارشناس ارشد روانشناسی، موسسه آموزش عالی فروردین، قائمشهر
3 استادیار، گروه آموزشی مدیریت دولتی، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.20145چکیده
تحقیق حاضر با هدف تبیین روابط همبستگی و روابط علی متغیر هوش معنوی با تابآوری سازمانی و تعهد عاطفی انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل کلیه پرسنل ستادی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در تهران میباشد و تعداد آنها 370 نفر است. جهت انتخاب حجم نمونه طبق جدول کریسی- مورگان حجم نمونه انتخاب گردید، و به تعداد 186 مورد پرسشنامه جمعآوری گردید. برای سنجش سازهها از پرسشنامه استاندارد استفاده گردید و روایی پرسشنامه با گرفتن مشاورت و نظرات تکمیلی اعضای هیات علمی متخصص در این زمینه تقویت و پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. جهت آنالیز دادههای خام از آمار توصیفی برای طبقهبندی، تهیه نمودارها و جداول فراوانی اطلاعات مربوط به خصایص جمعیتشناختی استفاده گردید. مشاهدات تحقیق نشان داد که میزان ارتباط و همبستگی بین مؤلفههای هوش معنوی مثبت و معنیدار است و همچنین یافتههای معادلات ساختاری نیز نشانگر آن است که هوش معنوی بر تابآوری سازمانی بطور مستقیم با ضریب مسیر(79/0=β)و با ضریب تی (5.76>96/1= T) و هوش معنوی بر تعهد عاطفی با (42/0=β) و با نمره تی (2.51>96/1=T) و تعهد عاطفی نیز از بر تابآوری سازمانی با ضریب مسیر (37/0=β) و با نمره تی (2.31>96/1=T) تأثیرگذار هستند، نهایتاً نتایج مدل اهمیت نسبی جانسون نشان داد که مؤلفههای هوش معنوی 54.1% تغییرات تعهد عاطفی و 74.5% تغییرات تابآوری سازمانی را تبیین میکند.