اثربخشی الگوی پیش از ازدواج دلبستگی- تمایزیافتگی (ADPM) بر پاسخگویی ادراک شده همسر، باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی میان افراد در آستانه ازدواج

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2

3

4

doi
10.61186/jps.23.143.18
چکیده

زمینه: در سال های اخیر به منظور تقویت زندگی زناشویی، برنامه های پیش از ازدواج مدنظر قرار گرفته شده است. آموزش پیش از ازدواج رویکردی برای جلوگیری از نارضایتی زناشویی و از بین رفتن ازدواج است.یکی از مدل های جدید مشاوره پیش از ازدواج که در سال 2020 تدوین شده است مدل دلبستگی-تمایزیافتگی (ADPM) است که رویکردی یکپارچه و مبتنی بر سیستم برای مشاوره پیش از ازدواج تلقی می شود . ADPM یک برنامه 10 جلسه ای و شامل هفت مرحله است که هر کدام دارای تکالیفی مهم و نتایج قابل انتظار است. مطالعات متعددی تاثیر تمایزیافتگی خود و دلبستگی را بر پاسخگویی ادراک شده شریک عاطفی، باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی نشان داده اند اما ترکیب این دو مفهوم در قالب آموزش پیش از ازدواج تاکنون بررسی انجام نشده است . هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی الگوی پیش از ازدواج دلبستگی- تمایزیافتگی ( ADPM ) بر پاسخگویی ادراک شده همسر، باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی میان افراد در آستانه ازدواج انجام شده است. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل است. حجم نمونه شامل 40 فرد در آستانه ازدواج بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان در 10 جلسه 90 دقیقه ای آموزش دریافت کردند. داده ها با پرسشنامه های پاسخگویی ادراک شده همسر( PPRS )، پرسشنامه باورهای ارتباطی( RBI ) و پرسشنامه ابرازگری هیجانی( EEQ ) گردآوری شدند. به منظور تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پاسخگویی ادراک شده همسر، باورهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی در دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد. به این معنا که مدل پیش از ازدواج دلبستگی-تمایزیافتگی موثر بوده است( (P ≤ 0/05 . نتیجه گیری: بنابراین آموزش پیش از ازدواج دلبستگی-تمایزیافتگی( ADPM ) می تواند برای افراد در آستانه ازدواج برای مراجعینی که برای مشاوره پیش از ازدواج مراجعه می کنند به کار گرفته شود .