فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه: عملکرد تحصیلی دانش آموزان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت های آینده آن ها به شمار می آید. شناسایی متغیرهای مؤثر بر این عملکرد، از جمله سبک های یادگیری و انگیزش پیشرفت، می تواند به بهبود فرآیندهای آموزشی کمک کند. با این حال پژوهشهای موجود به نقش واسطهای خودکارآمدی تحصیلی در این فرآیند توجه کافی نکردهاند. هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر سبک های یادگیری و انگیزش پیشرفت بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی بود. روش: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی با رویکرد تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه پنجم شهر میسان در کشور عراق در سال 1402 به تعداد 3920 نفر بود، که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 196 نفر با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادههای پژوهش، از پرسشنامه استاندارد سبک یادگیری (کلب، 1985)، ویژگی های شخصیتی (گولدبرگ، 1999)، انگیزه پیشرفت (هرمنس، 1970)، خودکارآمدی تحصیلی (موریس، 2001) و عملکرد تحصیلی (فام و تیلور، 1999) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده با استفاده از تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم افزارهای آماری SPSS و Lisrel8.8 صورت گرفت. یافته ها : نتایج نشان داد که تاثیر سبک یادگیری و انگیزش پیشرفت بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مثبت و معنی دار است (05/0> P )، همچنین مشخص شد که نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در تاثیرگذاری سبک یادگیری و انگیزش پیشرفت بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان مثبت و معنیدار میباشد (05/0> P ). نتیجه گیری: باتوجه به نتایج این مطالعه معلمان می توانند با ایجاد محیط های یادگیری مثبت و حمایت کننده، به تقویت باورهای خودکارآمدی در دانش آموزان کمک کنند. استفاده از روش های تدریس مبتنی بر سبک های یادگیری مختلف نیز می تواند به افزایش انگیزه و عملکرد تحصیلی کمک کند.