ارزیابی نظریات مفسران پیرامون «لسان عربیّ مبین» در قرآن کریم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری قرآن و حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث قم
2 دانشیار گروه کلام دانشگاه قرآن و حدیث قم
doi
10.30513/qd.2022.3594.1774چکیده
مسئله اصلی پژوهش، تبیین معنای «لسان عربیّ مبین» در قرآن کریم با توجه به آرای مفسران و کارکردهای معنایی واژگان است. اختلاف دیدگاه مفسران و استناد نظرات آنان به دلایل متفاوت، انجام این تحقیق را ضروری نموده است. مقاله حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی و سنجش آرای مفسران در تفسیر آیه شریفه پرداخته و نظرات آنان را درباره «لسان عربیّ مبین» در چهار بخش مورد توجه قرار داده است. این موارد شامل: مسئله تحدی، زبان مخاطبان و مکان نزول، شرافت و ظرفیتهای زبان عربی، فصاحت و صراحت و آشکاری زبان اختصاصی قرآن است. نتایج پژوهش نشان میدهد که «لسان عربیّ مبین» فراتر از نظریات مفسران، یک فهم مشترک بینالاذهانی است که با اسلوب محاورۀ انسانی، از زبان فرابشری وحی پرده برداشته است و در عین اینکه شرایط و درک و فهم مخاطب را در نظر داشته، ویژگی جهانشمولی، فرابشری و فراتاریخی قرآن کریم را هم لحاظ کرده است. توجه به معنای قرآنی واژگان و روایات مرتبط و نیز دیدگاه زبانشناسی سوسور میتواند مؤید معنای اخیر باشد.