روابط ساختاری بین هوش هیجانی و اشتیاق تحصیلی با میانجی گری شبکه های اجتماعی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستان های شهرستان نینوی/قضاء حمدانیه
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2
3
doi
10.61186/jps.23.138.295چکیده
زمینه: تأثیر حیاتی هوش هیجانی بر انگیزه یادگیری دانشآموزان مورد توجه قرار گرفته است. همچنین هوش هیجانی دانشآموزان میتواند بر پیشرفت تحصیلی و اشتیاق آن ها به تحصیل مؤثر باشد اما استفاده از شبکههای اجتماعی میتواند بخشی از این روابط مثبت را تعدیل کند. هدف: هدف از پژوهش حاضر تأثیر روابط ساختاری بین هوش هیجانی و اشتیاق تحصیلی با میانجیگری شبکه های اجتماعی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. روش: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی با رویکرد مدل معادلات سازی بود. جامعه آماری شامل کلاس های پنجم تجربی دبیرستان های شهرستان نینوی/احیه قضاء الحمدانیه به تعداد ۲۵۶ نفر بود، با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۷۴ نفر از آنان با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادههای پژوهش، از چهار پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی (گلمن، ۲۰۰۱)، اشتیاق تحصیلی (فردریکز و همکاران،۲۰۰۴)، شبکه های اجتماعی (خواجه احمدی و همکاران، 1395) و انگیزه پیشرفت تحصیلی (هرمنس،۱۹۷۰) استفاده شد. تحلیل داده با استفاده از تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرم افزارهای آماری SPSS و Lisrel صورت گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که رابطه هوش هیجانی و اشتیاق تحصیلی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مثبت و معنی داری دارد، همچنین مشخص شد که رابطه هوش هیجانی و اشتیاق تحصیلی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی شبکه های اجتماعی مثبت و معنی دار است (05/0> p ). نتیجه گیری: این یافته نیاز به مداخلاتی را برای کمک به دانش آموزان در توسعه هوش هیجانی نشان می دهد، و اینکه تقویت اشتیاق تحصیلی و ارائه حمایت های اجتماعی متعدد به بهبود انگیزه، کاهش ساعات استفاده از شبکههای اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آن ها کمک می کند.