فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه: پژوهش ها نشان می دهند پس از افشاء پیمان شکنی و پیچیدگی آسیب های ناشی از آن، تحریک پذیری بالای هیجانی در افراد منجر به واکنش آنی جبران ناپذیر شده و عملکرد خانواده را تحت شعاع قرار می دهد لذا این شکاف با استفاده از فرآیند های پذیرش، تمرکز ذهنی، تعهد و تغییر رفتار قابل اصلاح است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر تحریک پذیری هیجانی و عملکرد خانواده در زنان آسیب دیده از پیمان شکنی بود. روش: روش این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه زنان آسیب دیده از پیمان شکنی مراجعه کننده به معاونت پیشگیری قوه قضائیه شهر زنجان بود (1400) و از بین آن ها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند بر اساس ملاک های ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای گرفتند. پروتکل هشت جلسه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر روی گروه آزمایش انجام شد هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مقیاس تحریک پذیری هیجانی (بری تویت، ۱۹۸۷) و مقیاس عملکرد خانواده (اپشتاین و همکاران، 1983) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS-23 تحلیل شدند. یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس یک راهه نشان داد که درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش باعث کاهش معنادار میانگین نمرات پس آزمون تحریک پذیری هیجانی و افزایش میانگین نمرات پس آزمون عملکرد خانواده درگروه آزمایش نسبت به گروه گواه است (05/0 p< ). نتیجه گیری: این یافته ها حاکی از تغییرات معناداری در مؤلفه های تحریک پذیری و عملکرد خانواده است، بنابراین روان درمانگرانی که با رویکرد درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش فعالیت می کنند با تعدیل تحریک پذیری هیجانی ناشی از پیمان شکنی در زنان آسیب دیده می توانند عملکرد خانواده را بهبود بخشیده و مانع از تصمیمات مخرب در زندگی مشترک شوند.