رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر تسهیم اطلاعات در زنجیره تأمین با به‌کارگیری تکنیک تصمیم‌گیری چند‌معیاره فازی در صنعت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی کشور

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

2 کارشناس ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
چکیده

امروز مدیریت زنجیره‌تأمین بر پایه دو اصل هماهنگی و همکاری، سازمان‌های یک زنجیره را از طریق به‌اشتراک‌گذاری و شفاف‌سازی اطلاعاتی با یکدیگر هماهنگ‌تر نموده و به همکاری در یک رقابت برای کسب مزایای رقابتی بیشتر دعوت می‌نماید. از جمله مزایای تسهیم اطلاعات در زنجیره تأمین می‌توان به کاهش هزینه موجودی، بهبود بخش سفارش‌دهی، بهبود روابط شرکا و بهبود اعتماد در میان آن‌ها، افزایش یکپارچگی فعالیت‌ها، افزایش هماهنگی موجود در زنجیره تأمین، کاهش هزینه‌های انتقال اطلاعات و غیره اشاره نمود. عوامل متعددی از قبیل زیر‌ساخت‌های تکنولوژی اطلاعات، حمایت مدیران ارشد، میزان دقت در ارائه اطلاعات و غیره بر فرآیند تسهیم اطلاعات در زنجیره تأمین تأثیر می‌گذارند. لذا با توجه به اهمیت تسهیم اطلاعات به‌منظور ایجاد هماهنگی و یکپارچگی بیشتر در زنجیره تأمین، این مقاله به شناسایی و رتبه‌بندی مهمترین عوامل مؤثر بر تسهیم اطلاعات در زنجیره تأمین صنعت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی کشور بر‌اساس نظر خبرگان صنعت می‌پردازد. به‌منظور تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها نیز از نرم‌افزارها و آزمون‌های آماری مربوطه و تکنیک ANP فازی استفاده گردیده‌است. نتایج حاصله از تجزیه‌و‌تحلیل اطلاعات گردآوری‌شده گویای آن است که از میان مهم‌ترین عوامل مؤثر بر تسهیم اطلاعات در زنجیره تأمین صنعت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی کشور، عامل مسئولیت‌پذیری و تعهد در بین اعضای زنجیره تأمین نسبت به سایر عوامل در بالاترین اولویت و عامل منافع اعضای زنجیره تأمین در پایین‌ترین اولویت قرار دارد.