شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر در اثربخش بودن آموزش مهارتی با استفاده از روشهای دلفی فازی و بهترین - بدترین فازی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای، رشته مدیریت فناوری اطلاعات گرایش کسب وکار هوشمند، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد
3 استاد گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/jem.2024.75964.3496چکیده
شاخصها و معیارهای زیادی در اثربخش بودن آموزش مهارتی وجود دارد تا فرد آموزش دیده بتواند بعد از آموزش وارد بازار کار شود.این شاخصها و زیرشاخصها باید جنبه عملیاتی داشته باشند و برای اساس روشهای نوین وزن دهی و رتبه بندی شوند هدف این پژوهش شناسایی، وزن دهی و رتبهبندی این معیارها است تا بتوان در تدوین و ارزیابی مدلهای آموزش مهارتی استفاده شود. جامعه آماری پژوهش 7 نفر از مدیران و متصدیان شرکتهای صنعتی، مدیران مدارس آموزش مهارتی و افراد خبره در حوزه تدوین دروس آموزشی فنی هستند که ابتدا با مرور پژوهشهای و مصاحبه با خبرگان به شناسایی شاخصها و معیارهای پژوهش پرداخته شده است. سپس با روش دلفی فازی ۵ شاخص اصلی و ۱۲ زیر شاخص مورد تأیید قرار گرفته است. در انتها با روش بهترین - بدترین فازی رتبهبندی شاخصها و زیر شاخصها نشان داده شده است که معیار همراستایی آموزش با وضعیت اشتغال مهمترین شاخص اصلی و معیار مشارکت صاحبان مشاغل در برنامهریزی درسی مهمترین زیر شاخص در اثربخش بودن آموزش مهارتی بهدستآمده است.
