ارزیابی آلودگی فلزات سنگین در رسوبات سواحل مناطق بندر عباس و تیاب در استان هرمزگان

نویسندگان

1 گروه زیست دریا، دانشکده علوم وفنون دریایی، دانشگاه هرمزگان

2 گروه زیست دریا، دانشکده علوم وفنون دریایی ،دانشگاه هرمزگان

3 گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان

4 پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران

doi
10.48311/jfst.2025.23895
چکیده

در این تحقیق رسوبات مناطق بندر عباس و خور تیاب در استان هرمزگان جهت تعیین میزان آلودگی فلزات سنگین (آهن، مس، سرب، روی و نیکل) مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌برداری از رسوبات این مناطق جهت تعیین شاخص غنی‌شدگی و شاخص ژئوشیمیایی با استفاده از گراب انجام شد و جهت تعیین غلظت فلزات سنگین از دستگاه جذب اتمی شعله استفاده گردید. نتایج براساس میانگین نشان داد که غلظت عناصر مورد مطالعه در ایستگاه‌های مختلف با یکدیگر اختلاف معنی‌داری داشتند. به‌طوریکه از لحاظ غلظت عناصر مورد مطالعه توسط استاندارد جهانی در منطقه بندر عباس نسبت به منطقه تیاب از آلودگی کم‌تری برخوردار بود. نتایج فاکتور غنی‌شدگی فلزات در آهن و مس بدون غنی‌شدگی، روی غنی‌شدگی متوسط، سرب غنی‌شدگی نسبتاً شدید و نیکل غنی‌شدگی شدید را نشان می­دهد و از لحاظ شاخص ژئوشیمیایی مولر، درجه آلودگی خاک در رده خاک‌های غیر آلوده به جزء نیکل دارای درجه آلودگی متوسط می‌باشد وضعیت آلودگی در منطقه تیاب نسبت به منطقه بندر عباس به دلایل مختلف از جمله وجود سایت­های پرورش میگو، توسعه شهر نشینی، صنعت، کشاورزی و همچنین فعالیت­های غیر اصولی نفتی که در سواحل انجام می­شود دارای آلودگی بیشتری می‌باشد.