اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر قدرت ایگو، خلق و خو و افکار خودکشی در بین دختران اقدام کننده به خودکشی استان ایلام
نویسندگان
1 فرناز کشاورزی ارشدی عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی وحد تهران مرکز
2 عضو هیئت علمی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
3 عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی وحد تهران مرکز
4 دانش آموخته دکتری روانشناسی عمومی از دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکز
5 دکتر فریبا حسنی عضو هیئت علمی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
10.22038/mjms.2021.19901چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی بر قدرت ایگو، خلق و خو و افکار خودکشی در بین دختران اقدام کننده به خودکشی در استان ایلام بود. روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی و طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری بوده و جامعه آماری مطالعه شامل کلیه دختران 18 تا 24 سال استان ایلام که در سال 98-1397 اقدام به خودکشی کرده و به مراکز درمانی علوم پزشکی استان ایلام مراجعه کرده اند، که تعداد 40 نفر به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت همتاسازی (براساس سن، تحصیلات و وضعیت تأهل) در گروههای آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) جایگزین گردیده است. ابزار مورد استفاده مقیاس خلق و خو (کلنینجر و همکاران، 1994) مقیاس قدرت ایگو(بارون، 1995)، سنجش افکار خودکشی(پرسشنامه افکار خودکشی بک، 1961) می باشد. داده ها از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر افکار خودکشی ، خلق و خو و قدرت ایگو در مرحله پس آزمون و پیگیری در بین دختران اقدام کننده به خودکشی استان ایلام می باشد. به طوریکه، آموزش مهارتهای زندگی باعث کاهش افکار خودکشی و افزایش خلق و خو و قدرت ایگو در بین دختران نمونه پژوهش اقدام کننده به خودکشی استان ایلام شده و تاثیر آن در طول زمان حفظ می شود