مدیریت توزیع درآمد با استفاده ازتوزیع لجستیک و فرمی-دیراک در ایران
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، ایران
2 گروه حسابداری، واحد قاینات، دانشگاه آزاد اسلامی، قاینات، ایران
3 گروه حسابداری، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
doi
10.30495/afi.2022.1947803.1080چکیده
تا کنون برای بخش کمدرآمد و متوسط از توزیعهایی مانند: بوز - انیشتین، ماکسول بولتزمن، لگ نرمال، گاما و نمایی، و برای توزیع درآمد بخش ثروتمند جامعه از توزیع پارتو استفاده شده است. به دلیل پیچیدگی این مدلها، تخمین شاخصهای کلان اقتصادی دشوار است و نیز عدم یکنواختی برای همه بخشهای درآمدی یکی دیگر از معایب این مدلها است. در این پژوهش از توزیع تجمعی لجستیک و فرمی دیراک برای دودسته از مجموعهدادههای روستایی و شهری در اقتصاد ایران بین سالهای 89 تا 98 استفاده شده است. نتایج نشان میدهد مدل ارائه شده برای تمام سطحهای درآمدی در مناطق روستایی و شهری در زمانهای مختلف بسیار خوب عمل نموده است و تمام قسمتهای توزیع درآمد را پوشش میدهد. تفسیر پارامترهای توزیع فرمی دیراک و همبستگی و ارتباط معنادار این پارامترها با شاخصهای کلان اقتصادی، برتری توزیع فرمی دیراک در مقایسه با توزیع لجستیک را نشان میدهد.