نگاهی به اشعار و ترانه های عروسی در کهگیلویه
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی (گرایش غنایی)، دانشگاه شیراز، مدرس دانشگاه فرهنگیان.
doi
چکیده
در کهگیلویه، سرودها و آوازهای آهنگین و دلنشین با موضوعاتی مانند طول چپ (طبل چپ)، یاریار، اشعار حماسی، دی بلال، شروه (مرثیه)، اشعار طنزآمیز، اشعار و ترانه های عروسی دیده میشود. اشعار و ترانه های عروسی یکی از انواع شعر غنایی میباشند که بیشتر بین زنان متداول است و در تمام مراحل عروسی (از خواستگاری تا زفاف)، گاه گروهی و گاه به تنهایی، به وسیلۀ زنان، اغلب در وصف داماد، عروس، افراد خانوادۀ آنها، خوانده می شود. این ترانه ها در برخی از مناطق نام هایی خاص دارد. در این مقاله به ویژگیهای این سرودها، انواع ترانه های بومی عروسی، دستهبندی اشعار سرو و شیرداماد، پرداخته می شود. این پژوهش با گردآوری به دو شیوۀ کتابخانه ای و میدانی و با تحلیل محتوا و رویکرد توصیفی انجام شده است.
