بررسی راهبردی جامعه تربیت یافته از منظر کلام امیرالمومنین(ع) در نهج البلاغه با رویکرد فقه حکومتی
نویسندگان
1 استادیار گروه ادیان و عرفان اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
doi
چکیده
فقه حکومتی یا وارد کردن مبانی فقه در حکومت، امری است که از سویی بر عهده حکومت اسلامی گذاشته شده است تا حاکم با فراهم آوردن بستری مناسب و احیای سنتهای درست، نابودی هنجارها و آیینهای باطل در جامعه و به کارگیری روشهای صحیح مردم را راهنمایی و هدایت نموده و سپس به تربیت آنها همت گمارد تا به جامعهای دست یافته شود که از هر گونه حیرت و تشنج به دور بوده و افراد آن در سایه فرامین دینی با استواری راههای موفقیتآمیز تربیت را پیموده و به قلههای رفیع کمال صعود نمودهاند. مهمترین آرمان حکومت در جهت فقه حکومتی خدایی شدن و رشد و تعلیم و تربیت تعالی انسان و جامعه است و این در گرو مهیا نمودن مقدمات رشد و شکوفایی استعدادهای مردم و راهبری جامعه بشری به سمت و سوی کمال مطلق است، و این همت حاکمان را میطلبد تا با تلاش و کوشش و به کارگیری روشهای شایسته در جهت فقه حکومتی به این مهم تحقق بخشند. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با اطلاعات کتابخانهای ابتدا به تعریف تربیت و فقه حکومتی پرداخته و در انتها به بررسی جامعه تربیت یافته از منظر کلام امیرالمومنین(ع) خواهیم پرداخت.
