بررسی نقش مربیان ورزشی در جامعه پذیری ورزشکاران

نویسندگان

1 استاد، گروه جامعه‌ شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌ شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی، واحد تهران جنوب دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.22574
چکیده

مقدمههدف کلی پژوهش حاضر بررسی نقش مربیان ورزشی در جامعه پذیری ورزشکاران بود. جامعۀ آماری این تحقیق ورزشکاران رشته­های فوتبال، کشتی و بدمینتون تشکیل دادند که به دلیل نامشخص بودن تعداد دقیق ورزشکاران، تعداد نمونۀ آمای براساس جدول مورگان 384 نفر و به صورت تصادفی تناسبی انتخاب شدند. در این تحقیق از یک پرسشنامه محقق ساخته حاصل از یافته­های الگوی پارادایمی تحقیق استفاده شد که شامل 49 بود که با لیکرت 5 درجه­ای از کاملاً مخالفم (1) تا کاملاً موافقم (5) به سوالات پاسخ داده شد. این پرسشنامه شامل 5 مولفه که آموزش (10 سوال)، رسانه های جمعی (12سوال)، نقش مربیان ورزشی (9 سوال)، گروه­های مرجع (12 سوال) و علاقمندی جوانان به ورزش (6 سوال) بود. در بخش کمّی برای تجزیه و تحلیل داده‌های توصیفی از روش آماری توصیفی، شاخص­های چولگی و کشیدگی، تحلیل عاملی تاییدی و مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری این تحقیق از نسخه 24 نرم افزار SPSS و نسخۀ 3 نرم­افزار Smart Pls استفاده شد. نتایج نشان داد که مربیان ورزشی در جامعه­پذیری ورزشکاران تاثیر مثبت معنادار دارد. گروه­های مرجع در جامعه­پذیری ورزشکاران تاثیر مثبت معنادار دارد.