پژوهشی بر جهت گیری گفتمان های علمی امام رضا(ع) در رویارویی با گروه های غیر همسو
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.
doi
چکیده
دوران حیات امام رضا(ع) مقارن با ظهور جریانها و گفتمانهای متعدد و بعضاً متعارض در جهان اسلام بوده است. بطوریکه ظهور گروه های مخالف و همچنین تشتت آراء بین فِرَق می توانست صدمات جبران ناپذیری بر پیکره اسلام وارد نماید. در چنین شرایطی بخش اعظم از حیات طیبه حضرت رضا(ع) به مواجهه با گروههای فکریِ نوظهور انجامید. بطوریکه بازکاوی شیوههای گفتمان علمی آن حضرت(ع) در مقابله با گروههای عقیدتی غیر متجانس از مهمترین ابعاد این دوره تاریخی محسوب می گردد. لذا این پژوهش با بهرهگیری از روش تحلیل گفتمان انتقادی و با تأکید بر سطوح توصیفی و تبیینی در صدد قرار گرفته است تا بدین سوال اصلی پاسخ دهد که جهت گیری گفتمانهای علمی امام رضا(ع) در رویارویی با گروههای غیرهمسو چگونه بوده است؟ نتایج نشان می دهد؛ حضرت رضا(ع) پیوسته در گفتمانهای علمی خویش و در مواجهه با افکار مخالف از روشهای مبتنی بر اصول عقلانی و مبادی منطقی استفاده نمودند. به علاوه ایشان ضمن تصریح بر الزامات نظری و عملیِ مندرج در قرآن و سنت، با اتکاء بر اشتراکات دینی طرفین، پیوسته فضای گفتگوهای علمی را به میدان تفهیم و اقناعِ دگراندیشان مبدل نمودند.