بررسی تطبیقی درونمایۀ نفرین در دوبیتیهای محلّی خراسان و مازندران
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن
2 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن
doi
چکیده
بررسی کنش گفتاری نفرین در گفت و گوهای مختلف نشان میدهد که افراد اغلب در هنگام خشم و یا عجز و ناتوانی لب به نفرین میگشایند. در میان قالبهای شعری عامه، دوبیتی، صمیمی ترین و نزدیک ترین قالب شعری است که هم سراینده و هم مخاطب به آسانی با آن ارتباط برقرار میکند. پژوهشگران در این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی، انواع نفرین ها و اهدافی را که از آن متصوّر بوده است، در بیش از 3000 دوبیتی محلّی مازندرانی و خراسانی بررسی کرده اند. براساس یافته های تحقیق میتوان گفت که در دوبیتی های محلّی، نفرین به معشوق از بسامد بالایی برخوردار است. دلیلش نیز بی وفایی و شکست عاطفی و عشقی بوده است. بعد از نفرین به معشوق، نفرین به رقیب عشقی، نفرین به بخت و اقبال خویش، نفرین به مادرِ یار، نفرین به قوم و خویش یار و نفرین به زن، از بیشترین بسامد برخودار بوده است.