کاربرد پلی کلرور سولفات آلومینیوم درتصفیه آب و مقایسه آن با سایر مواد منعقدکنندهها
نویسندگان
doi
چکیده
با توجه به اهمیت آب در زندگی و همچنین مسائل محیط زیستی، تصفیه آن از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. بهطور کلی در تصفیه آب و فاضلاب از روش های مختلفی از جمله تهنشینی و فیلتراسیون و روش های بیولوژیکی استفاده می شود. یکی از مهم ترین روش های تصفیه آب و فاضلاب، منعقدسازی مواد زائد موجود در آب بهوسیله منعقد کننده ها می باشد. عموما عمل رسوبدهی توسط نیروی جاذبه انجام می شود. منتها در این میان می توان از روش هایی (افزودن مواد منعقد کننده) برای افزایش سرعت رسوبدهی استفاده کرد. مواد منعقد کننده دارای انواع مختلفی می باشند که عبارتند از: منعقد کننده های غیر آلی (معدنی)، منعقد کننده های آلی سنتزی، منعقد کننده های طبیعی. در این پژوهش از منعقد کننده های معدنی همچون پلی کلرور آلومینیوم و پلی کلرور سولفات آلومینیوم و کلرور آهن و سولفات آلومینیوم استفاده شده است. پلی کلرور سولفات آلومینیوم در مقایسه با دیگر تصفیهکنندههای غیر آلی دارای ویژگی هایی همچون میزان مصرف کم تر، تولید لجن کم تر، تهنشینی سریع می باشد. به خاطر همین در این تحقیق روش ساخت ماده مذکور بحث شده و همچنین میزان رسوبدهی منعقد کننده های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان می دهد که با در نظر گرفتن زمان ثابت تهنشینی (90 دقیقه)، میزان رسوبدهی بر اساس افزایش غلظت مواد منعقد کننده تا یک میزان حدی افزایش می یابد. همچنین در غلظت ثابت مواد منعقد کننده میزان رسوبدهی پلی کلرور سولفات آلومینیوم بیشتر از سایر مواد می باشد.
