ارائه الگوی بومی توسعه صنعت بانکداری کشور: تحلیل کیفی مبتنی بر نظریه‌پردازی داده‌بنیاد

نویسندگان

1 گروه مدیریت، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

2 گروه مدیریت، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

3 گروه مدیریت، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.

doi
10.71729/AFI.2024.1088293
چکیده

هدف: هدف اصلی از این پژوهش مشخص‌نمودن ویژگی‌های صنعت بانکداری است تا بتوان با لحاظ شرایط بازارهای موازی و متغیرهای کلان اقتصادی، توسعة صنعت بانکداری کشور را مدل‌سازی نمود. روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش به‌صورت کیفی و با تکنیک داده‌بنیاد اجرا شده و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری گردید. در این راستا، هشت مصاحبه با خبرگان و مدیران در حوزة بانکداری و علوم مالی باتوجه‌به موضوع پژوهش انجام‌شده و سپس بر اساس رویکرد نظام‌مند نظریه‌ای اشتراوس و کوربین (Strauss and Corbin, 2008) در سه فاز اصلی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی، الگوی بومی توسعه صنعت بانکداری کشور ارائه گردید. یافته‌ها: نتایج حاصل از کدگذاری مصاحبه‌ها، نشان می‌دهد توسعه صنعت بانکداری شامل سه مؤلفة اصلی ثبات نظام بانکداری، بانکداری نوین و بانکداری جامع می‌باشد. عوامل علّی عمدتاً در دو گروه عوامل داخلی و عوامل خارجی جای می‌گیرد. عوامل داخلی عموماً بر ریسک‌ها، مسائل ساختاری، بانکداری دیجیتال و ارزش پول ملی تأکید دارد. درحالی‌که عوامل خارجی بر تعامل با بانک‌های خارجی (تحریم‌ها و اصلاح سیاست‌های بین‌المللی) اشاره دارد. اصالت / ارزش‌افزوده علمی: به استناد یافته‌های پژوهش حاضر، فعالان صنعت بانکداری، عوامل برشمرده‌شده در این پژوهش كه از نظر خبرگان و فعالین صنعت بانکداری بر توسعة صنعت بانکداری کشور تأثیرگذار هستند را موردتوجه قرار دهند.