آزمون اثربخشی روش‌های آموزش و یادگیری حوزه مدیریت مالی: پژوهش آزمایشگاهی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران.

2 گروه حسابداری، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران.

3 گروه حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.

doi
10.71729/afi.2025.1121221
چکیده

هدف: هدف از این مطالعه، ارزیابی روش آموزش فعال مبتنی بر فعالیت و آموزش مبتنی بر تیم در بهبود عملکرد دانشجویان و مقایسه این دو روش با روش آموزش مبتنی بر سخنرانی (سنتی) می‌باشد. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون سه‌گروهی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مدیریت مالی در دانشگاه‌های آزاد اسلامی استان تهران است و روش نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس می‌باشد. متغیر مستقل نوع آموزش و متغیر وابسته عملکرد تحصیلی دانشجویان است. به‌منظور بررسی عملکرد دانشجویان از نمرات دانشجویان در پایان ترم و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد نوع روش آموزش به‌کارگرفته‌شده در کلاس درس بر عملکرد دانشجویان مؤثر بوده است و باتوجه‌به آماره آزمون و ضریب اتا، 2/60 درصد از تغییرات مربوط به عملکرد تحصیلی دانشجویان در درس مالی توسط روش‌های آموزش تبیین می‌شود؛ همچنین بین روش‌های تدریس فعال با سنتی تفاوت معناداری مشاهده گردید؛ به این صورت که هم روش مبتنی بر فعالیت و هم روش مبتنی بر تیم نسبت به روش سنتی مؤثرتر بوده است؛ اما روش آموزش مبتنی بر فعالیت نسبت به روش تیم دارای تفاوت معناداری نبود. اصالت / ارزش‌افزوده علمی: نتایج این مطالعه به این مفهوم می‌افزاید که اغلب آموزش‌های مدرن برتر از سخنرانی سنتی هستند و اگرچه تأثیرات نسبی آموزش‌های خاص عمدتاً از یکدیگر قابل‌تشخیص نیستند؛ اما همه آن‌ها بهتر از روش سخنرانی سنتی به‌تنهایی هستند.