بررسی رابطه افشای اطلاعات و حساسیت بازار سرمایه با نقش تعدیلگری عدم اطمینان سیاست‌های اقتصادی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

2 گروه حسابداری، دانشکده علوم علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

3 گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

4 گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

5 گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

doi
10.71729/afi.2025.1203528
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر افشای اطلاعات بر حساسیت بازار سرمایه و تحلیل نقش تعدیلگر عدم اطمینان سیاست‌های اقتصادی دراین‌رابطه انجام شده است. باتوجه‌به نوسانات اقتصادی و فضای پرریسک بازار سرمایه ایران، این مطالعه تلاش دارد به درک دقیق‌تری از سازوکار واکنش بازار نسبت به افشای اطلاعات در شرایط مختلف بپردازد. روش‌شناسی پژوهش: این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد علی - پس‌رویدادی انجام شده است. جامعه آماری شامل شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران طی سال‌های 1386 تا 1400 می‌باشد که پس از اعمال محدودیت‌ها، 64 شرکت به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌های پژوهش با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی برای متغیرهای ترکیبی و مدل‌های رگرسیون خطی تابلویی و GMM پویا تجزیه‌وتحلیل شدند. نرم‌افزارهای مورداستفاده شامل ایویوز و استاتا بوده‌اند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که افشای اطلاعات، به طور معناداری موجب کاهش حساسیت بازار سرمایه می‌شود و این اثر در دوره‌های آتی نیز تداوم دارد. همچنین، عدم اطمینان سیاست‌های اقتصادی، رابطه میان افشای اطلاعات و حساسیت بازار را تعدیل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که در شرایط عدم اطمینان بالا، تأثیر افشای اطلاعات بر کاهش حساسیت بازار تضعیف می‌گردد. اصالت / ارزش‌افزوده علمی: این پژوهش با تمرکز بر بازار سرمایه ایران و به‌کارگیری شاخص بومی‌شده عدم اطمینان سیاست‌های اقتصادی، بینشی نوین درباره تعامل میان افشای اطلاعات و متغیرهای کلان اقتصادی در بازارهای نوظهور ارائه می‌دهد. نتایج آن می‌تواند در طراحی سیاست‌های نظارتی و راهبردهای افشای اطلاعات توسط شرکت‌ها مورداستفاده قرار گیرد.