تحلیل جایگاه نخل در کنایات و ضربالمثلهای جهرمی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه جهرم
doi
10.30495/irll.2021.682493چکیده
ادبیات عامیانه در فرهنگ و سنتهای بومی و اقلیمی هر منطقه ریشه دارد. جهرم، شهری در جنوب شرقی فارس است و جهانگردان، این شهر را در گذشته جنگل نخل نامیدهاند که بیانگر انبوه نخلستانهای این شهر بوده است. نخل و امور وابسته به آن در ادبیات عامیانه و شفاهی این شهرستان، جایگاه ویژهای دارد و در سنن، آداب و رسوم، اعتقادات و باورهای مردم وارد شده است. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی به واکاوی جایگاه و اهمیت این درخت در یکی از جنبههای ادبیات شفاهی مردم جهرم؛ یعنی کنایات و ضربالمثلها پرداخته و نمونههای مختلفی از آن را به دست داده است. کنایات، ضربالمثلها و تشبیهات مَثَلی که از نخل و اجزا و امور مربوط به آن یاد شده، از نظر اهداف معنایی، کاربردی، تفاوتی با سایر کاربردهای مثلها و کنایههای فارسی ندارند و علاوه بر جنبۀ اخلاقی و تربیتی، گاهی نیز مطایبهآمیزند. از نظر واژگانی معمولاً این زبانزدها به دلیل به کاررفتن الفاظ ویژۀ محلی، اختصاص به شهرستان جهرم دارند. تنوع واژگان محلی مربوط به نخل و نخلداری در این مثلها شایان توجه است.