بیماری همهگیر کرونا و صلح و امنیت بینالمللی
نویسندگان
1 دانشیارگروه حقوق محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22034/jlr.2020.185129.1660چکیده
شیوع ویروس کرونا نشان داد که انسان در عین اقتدار چقدر ضعیف و آسیبپذیر است. قصور در اعلام به موقع این رخداد و عدم آمادگی و فقدان هماهنگی بین دولتها، واکنش و مقابله سریع با آن را دچار مشکل کرد. اختلاف شدید بین چین و آمریکا در مورد منشاء ویروس سبب شد تا از درج آن در دستور کار شورا امنیت خودداری کنند.تمرکز اصلی این تحقیق بر موضوع بیماری همهگیر جهانی کرونا و صلح و امنیت بینالمللی است و در پی پاسخگویی به این پرسش است که آیا این بیماری تهدیدی بر صلح و امنیت بینالمللی محسوب میشود یا نه؟ رویه و عملکرد شورا حکایت از توسعه صلاحیتها و تسری آن از تهدیدهای نظامی به غیر نظامی دارد. شورا پیش از این، دو بار در مورد بیماریهای ایدز و ابولا تصمیماتی اتخاذ نموده است. هر دو بار هم وضعیت را به عنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی تلقی کرد. اگر شورا بخواهد همان منطق را در توصیف و احراز وضعیت کرونا به کاربندد با توجه به دامنه گسترش این بیماری به طریق اولی آن را همانند دو مورد قبل تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی اعلام خواهد کرد. ولی چنین نکرد و احتمالاًهم نخواهد کرد. به هر حال شورای امنیت در این زمینه رویکرد انفعالی را پیشه کرده و نمیتوان چندان به تغییر رویکرد لااقل در کوتاه مدت امیدوار بود.