نگاهی به بومی سروده های لرستان
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، ایران.
doi
10.30495/irll.2020.677871چکیده
ادبیات بومی، گنجینۀ شایستهای است که از گذشتگان برای ما به ارث مانده است. این نوع ادبیات به معنای خاص خود به ادبیاتی گفته میشود که در منطقهای خاص به وجود آمده باشد. ادبیات بومی لرستان یکی از بخشهای ارزشمند ادبیات بومی اقوام ایرانی است. در این مقاله به بررسی بخشی از فرهنگ عامۀ مردم لرستان با عنوان بومیسرودهها میپردازیم و ضمن معرفی تاریخچۀ این سرودههای بومی، جایگاه آنها را در بین مردم لرستان بررسی میکنیم. همچنین ضمن معرفی انواع ادب محلی مردم لرستان، به معرفی چهلسرو (چهل سرود)، مور، لاوه لاوه (لالایی)، کارآواها، بیت مشگه، دایم بوی و عاشقانهها به عنوان مهم ترین انواع بومیسرودههای لرستان خواهیم پرداخت. با بررسی و معرفی بومیسرودههای این مردم، این نتیجه حاصل شد که شعر و موسیقی، بخش جداییناپذیر زندگی مردم لرستان است و اگر بگوییم جانمایۀ فرهنگ عامۀ لرستان است سخنی گزاف نخواهد بود. مردم لرزبان برای همه جوانب زندگی خود از هنگام تولد تا لحظۀ مرگ، اشعار و موسیقیهایی دارند که در شرایط مختلف، کارکردهای متفاوتی دارند و با بهرهگیری از این سرودهها، بخشهای مختلف زندگی خود را لذّتبخش و خاطرهانگیز میکنند.