مدل یابی باورهای انگیزشی بر اساس سیستم فعال سازی و بازداری رفتاری با میانجی گری شخصیت تاریک در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2
3
4
doi
چکیده
زمینه : باورهای انگیزشی، دسته ای از معیارهای شخصی و اجتماعی است که افراد برای انجام دادن یا پرهیز از کاری به آن مراجعه می کنند. از دید روانشناسان و دست اندرکاران امر تعلیم و تربیت، باورهای انگیزشی یک مفهوم کلیدی است و برای توضیح مفهوم سطوح مختلف عملکرد به کار می رود. هدف: پژوهش حاضر با هدف مدل یابی باورهای انگیزشی بر اساس سیستم فعال سازی و بازداری رفتاری با میانجی گری شخصیت تاریک صورت گرفت. روش: این پژوهش به روش توصیفی-همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان رشته علوم انسانی مقطع دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران در سال تحصیلی 99-1398 به تعداد 1621 نفر بود که از بین آنها تعداد 770 نفر به روش نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. برای جمعآوری دادههای مورد نیاز از پرسشنامههای باورهای انگیزشی پنتریچ و همکاران (1991)، سیستم فعالسازی و بازداری رفتاری کارور و وایت (1994) و شخصیت تاریک جانسون و وبستر (2010) استفاده شد. دادهها با استفاده از روش آماری معادلات ساختاری در سطح معناداری 05/0 و از طریق نرمافزارهای Spss 22 و Pls 3 تحلیل شد. یافته ها : نتایج نشان داد سیستم بازداری رفتاری با نقش میانجی شخصیت تاریک دارای اثر منفی و معنیداری بر باورهای انگیزشی داشت (754/6 = P ،100/0-= β ). همچنین سیستم فعالسازی رفتاری با نقش میانجی شخصیت تاریک دارای اثر مثبت و معنیداری بر باورهای انگیزشی داشت (060/6 = P ،122/0= β ). نتیجه گیری : با توجه به یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت برای مدل یابی باورهای انگیزشی میتوان سیستم فعال سازی و بازداری رفتاری با میانجی گری شخصیت تاریک در دانشجویان را مورد مطالعه قرار داد.