مقایسه روشهای اصلاح کوبیدگی خاک در مسیرهای چوبکشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
3 استادیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
4 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
doi
چکیده
مسیرهای چوبکشی در این پژوهش مسیرهایی است که دوره بهرهبرداری در آنها پایان یافته است. از اینرو، این مسیرها پس از استفاده باید بتوانند آب را در خود نفوذ دهند تا از فرسایش خاک و برهمخوردن چرخۀ هیدرولوژی جلوگیری بهعمل آید. بهمنظور اصلاح کوبیدگی خاک در مسیرهای چوبکشی مذکور در جنگلهای دارابکلا، چهار تیمار اصلاح کوبیدگی شامل مالچ پاشی با مازاد مقطوعات، ایجاد بانکتهای مورب و قائم بر مسیر و تیمار مختلط (مالچ پاشی با مازاد مقطوعات در مجاورت بانکت قائم) و دو تیمار شاهد شامل داخل توده و داخل مسیر قبل از اصلاح مورد بررسی قرار گرفت. در کل 61 نمونه خاک، قبل و بعد از انجام عملیات اصلاح کوبیدگی از عمق صفر تا 10 سانتیمتری برداشتهشد و برای اندازهگیری وزن مخصوص ظاهری به آزمایشگاه منتقل شد. نتایج نشان داد که تنها تیمار مختلط (بانکت قائم و مازاد مقطوعات) سبب شد تا کوبیدگی خاک مسیر چوبکشی بهطور معنیداری کاهش پیدا کند، اما هنوز با گذشت 18 ماه از انجام این تیمار، مقدار وزن مخصوص ظاهری خاک با مقدار منطقه شاهد (06/1 گرم در سانتیمتر مکعب) تفاوت معنیدار داشت. روند کاهش کوبیدگی در داخل رد چرخها سریعتر از محور میانی بود.