پیرنگ و شیوة شخصیّتپردازی در رمان «یکلیا و تنهایی او» اثر تقی مدرّسی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،ایران.
2 کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
چکیدهپیرنگ و شخصیّت پردازی از مهمّ ترین عناصر داستانی است. پیرنگ را ترکیب کنندۀ حوادث و تقلید از عمل دانسته اند. خلق شخصیّت هایی را که در اثر روایتی یا نمایشی، کیفیّت روانی و اخلاقی او در عمل و گفتار برای خواننده در حوزۀ داستان تقریباً مثل افراد واقعی جلوه می کند، شخصیّت پردازی می خوانند. نویسندگان همواره کوشیده اند هنر و توانایی خود را دراین دو مقوله به معرض نمایش بگذارند. شخصیّت پردازی و پیرنگ رمان یکلیا و تنهایی او اثر تقی مدرّسی از نمونه های بارز این توانمندی است. این مقاله شگردهای نویسنده را در دو مورد مزبور توصیف و تحلیل می کند. این رمان، به روایت این تحقیق، از نظر عناصر داستان نویسی جایگاه هنری والایی دارد که در فرآیند رشد این فنّ در ادبیّات داستانی زبان فارسی، پدید آمده است. تقی مدرّسی در شخصیّت پردازی و معرّفی اشخاص رمان خود از شیوة گفتگو و توصیف و روایت دانای کلّ استفاده کرده است و پیرنگ رمان او از نوع باز و قوی و روابط علّی اتّفاقات و حوادث در آن ضابطه مند است. نثر توراتی، فضای اسطوره ای و دینی ساختار آن را جذّاب وتعلیق و جدال، رغبت خواننده را برای ادامة داستان حفظ کرده است. ساختار صوری داستان، به یاری صناعت درونهگیری، با سه ماجرای جدا و در عین حال وابسته به هم، شکل فنّی و هنری یافته است. انتقال از آغاز به میانۀ متن، در این رمان با سرعت و سهولت و استادی صورت می گیرد.