شایستگی‌های فرهنگی هوادار در ورزش فوتبال

نویسندگان

1 گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی. اصفهان ، ایران.

2 گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی. اصفهان ، ایران.

3 گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی. اصفهان ، ایران.

doi
10.30486/4S.2024.904598
چکیده

هدف: با توجه به این که فوتبال به عنوان یک ورزش پرطرفدار، بر محور هوادار استوار است، اهمیت شایستگی‌های فرهنگی هوادار با وجود محیط‌های چند فرهنگی به یک مسئله مهم بدل شده است. پژوهش حاضر برای درک آن قصد دارد تجربه زیسته هواداران در ورزش فوتبال را واکاوی نماید. هدف پژوهش پدیدارشناسی تجربه زیسته هواداران در ورزش فوتبال در زمینه درک شایستگی‌های فرهنگی هوادار است. روش‌ پژوهش: پدیدارشناسی از نوع توصیفی و مبتنی بر مدل کولایزی می‌باشد. جامعه پژوهش اعضای کانون هواداران ورزشی باشگاه سپاهان اصفهان و مدیران فرهنگی باشگاه بودند. از این میان با 20 نفر نمونه پژوهش به اشباع داده رسید. روش نمونه‌گیری هدفمند وابسته به معیار و غیرمتجانس بود. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. اعتبار داده‌ها از طریق ممیزان بیرونی، توصیف عمیق، بازگشت به مصاحبه‌شوندگان و دو کدگذار تائید شد. یافته‌های پژوهش: یافته‌های پژوهش پس از پیاده‌سازی اطلاعات و کدگذاری داده‌ها در سه مقوله شامل شایستگی‌های شناختی، عاطفی و رفتاری دسته‌بندی شدند. بعد شایستگی‌های شناختی شامل توسعه سواد هواداری، کنترل شکاف آگاهی، پرهیز از جانب‌داری اجتماعی و فرهنگی، تقویت حافظه فرهنگی مثبت و قابلیت‌های نگرشی و بعد شایستگی‌های رفتاری شامل خودکارآمدی فرهنگی، پایش فرهنگی، الگوسازی و مسئولیت اجتماعی و فرهنگی و شایستگی‌های عاطفی شامل توسعه سرمایه عاطفی، تقویت خودخواستگی، بازتولید فرهنگ جوانی و تقویت فرهنگ زنانه است. نتیجه‌گیری: ظرفیت علاقه‌مندان به ورزش در پذیرش کانون هواداری به عنوان یک قابلیت دارای ارزش‌افزوده برای باشگاه ورزشی وجود دارد. توجه به شایستگی‌های فرهنگی سبب ایجاد مزیت رقابتی برای باشگاه‌هایی است که کانون هواداری را توسعه می‌دهند.