مدل نقش مدیریت ارتقای سلامت با ورزش در توسعه پایدار ایران: برساختگرایی اجتماعی با رویکرد داده بنیاد
نویسندگان
1 دانشیار،مدیریت ورزشی،دانشکده تربیت بدنی،دانشگاه اصفهان،ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
doi
10.30486/4S.2024.904511چکیده
مقدمه: یکی از مراحل اولیه مدیریت ارتقای سلامت در جامعه، پیشگیری و کنترل بیماریهای غیرواگیر است. یک راهبرد عملیاتی برای این منظور، ورزش و فعالیتبدنی است. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر ارائه مدل نقش مدیریت ارتقای سلامت با ورزش در توسعه پایدار ایران مبتنی بر برساختگرایی اجتماعی است. روش شناسی: مطالعه حاضر از نوع کیفی و با روش نظریه داده بنیاد انجام شد. از طریق روش نمونهگیری هدفمند و به روش گلولهبرفی و براساس مصاحبه با 21 تن از متخصصین دارای تجربه در زمینه ورزش سلامت محور، دادههای پژوهش جمعآوری شد. داده ها براساس نظریة دادهبنیاد و با رویکرد ساختگرای Cahrmaz ، کدگذاری و تحلیل شدند. یافتهها: تعداد 117 کد اولیه، 44 کد متمرکز یا انتخابی و در نهایت 9 کد محوری شناسایی شد. عوامل اصلی نقش مدیریت ارتقای سلامت با ورزش در توسعه پایدار ایران شناسایی شده، شامل بازیگران اصلی، آموزش، فعالیتبدنی پایدار، مدیریت ارتقای سلامت، برنامهریزی، آموزشدهندگان، حیطههای ورزش، سوادها و حس پایداری میباشند. نتیجهگیری: عوامل اصلی شناسایی شده با 117 کد اولیه، 44 کد متمرکز یا انتخابی و در نهایت 9 کد محوری شناسایی شد. پیشنهاد می شود مسئولین سازمان ها، مأموریت و چشمانداز سازمانهای خود با رویکرد نقش مدیریت ارتقای سلامت با ورزش، جهت رسیدن به توسعه پایدار، بازنگری نمایند.