ارتباط بین فهم و زبان دراندیشه ویتگنشتاین و گادامر
doi
چکیده
ویتگنشتاین متأخر و گادامر معتقدند فهم متضمن کاربرد است. در اندیشه آنها، حضور ِدیگری در فهم راستین نمایان می شود. ویتگنشتاین برآن است که ما نمیتوانیم هیچ شکل زندگی خاصی را مستقل از شکل های دیگر زندگی بفهمیم. گادامر نیز می گوید من نسبت به گفته های دیگری گشوده است، زیرا گفتگوی واقعی فقط با چنین گشودگیای میسر می شود. از دیدگاه ویتگنشتاین، اساساً داشتن زبان خصوصی برای انسان مقدور نیست، زیرا قواعد حاکم بر کاربرد واژه های مبین حسیات، قواعدی همگانی و اجتماعیاند. ما این قواعد را در صحنهجامعه و در گفتگو با دیگران یاد می گیریم و بهکار میبندیم. نزد گادامر نیز زبان محیطی است که در آن، دو طرف گفتگو به فهم متقابل میرسند و ویژگی هر گفتگوی راستین این است که دو طرف گفتگو برای دیدگاه و گفتههای یکدیگر ارزش قائل باشند.