ارائه مدل کاهش نابرابری جنسیتی در ورزش از منظر جامعه شناختی بر مبنای نظریه زمینه¬ای

نویسندگان

1 استاد دانشگاه

2 دانش آموخته دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان

doi
10.30486/4S.2024.1104184
چکیده

هدف: هدف از این پژوهش ارائه مدل کاهش نابرابری جنسیتی در ورزش از منظر جامعه شناختی بر مبنای نظریه زمینه­ای می باشد. روش شناسی: مشارکت کنندگان، شامل اساتید رشته علوم ورزشی، علوم سیاسی، کارشناسان حقوق، مدیران ارشد و کارشناسان اداره کل تربیت بدنی وافرادی که دارای تجربه در حوزه مدیریت ورزشی که به طور هدفمند انتخاب شدند. جهت نمونه­گیری برای انجام مصاحبه­های عمیق از روش نمونه­گيري هدفمند[1] و تكنيك نمونه­گيري گلوله برفی[2] استفاده گردید و مصاحبه‌ها تا زمان اشباع نظری، ادامه یافت. ابزار پژوهش حاضر، مصاحبه های عمیق و اکتشافی بود. اعتبار یافته ها با روش های تطبیق توسط اعضا، بررسی همکار و مصاحبه های آزمایشی تعیین شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده گردید. یافته ها: فرایند کدگذاری در قالب ابعاد 6 گانه مدل پارادایمی شامل: موجبات علی مانند شایسته سالاری، مقوله های مرکزی مانند ایجاد خودباوری در بانوان، راهبردها مانند بازنگری در واگذاری مسئولیت ها در تمامی سطوح مدیریت، ویژگی های زمینه ای چون نقش قلم و رسانه، شرایط مداخله گر مانند مطالبات اساسی بانوان و پیامدها مانند افزایش سلامت جامعه شدند. نتیجه گیری: نتایج اين پژوهش نشان داد معیارهای انتخاب و احراز پست های مدیریت در سازمان های ورزشی به دلایل فرهنگی و فردی منصفانه نیستند. در این راستا مدیریت ورزش ایران باید به اصلاح فرهنگ مردسالاری حاکم بر جامعه و نقش قلم و افزایش کارایی دستگاه های متولی ورزش توجه بیشتری نمایند تا در راستای رسیدن به کاهش نابرابری جنسیتی بتوان گام های موثرتری بردارند.