ارائه مدل بازیهای بومی محلی انطباقی با رویکرد توسعه امید اجتماعی در کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار رفتار حرکتی، دانشکده تریست بدنی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.30486/4S.2024.1106941چکیده
هدف: این تحقیق ارائه مدل بازیهای بومی محلی انطباقی با رویکرد توسعه امید اجتماعی در کودکان کم¬توان¬ذهنی آموزش پذیر بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ نحوة گردآوري داده ها از نوع پژوهش هاي ميداني بود. روش¬شناسی: روش انجام پژوهش روش كيفي (نظریه داده بنیاد) بود. یافته¬ها: الگوسازی ساختاری تفسیری نیز به عنوان یکی از روش های اجماعی مورد استفاده قرار گرفت. در اين تحقيق همانطور كه قابل مشاهده است، هيچ يک از عوامل در گروه متغير خود مختاری قرار نگرفتند كه اين به معنای آن است كه ارتباط بازیهای بومی¬محلی انطباقی با رویکرد توسعه امید اجتماعی در کودکان کم¬توان¬ذهنی آموزش پذیر در حد مطلوب و قوی است. نتیجه¬گیری: در نهايت مشخص گرديد مهارت¬هاي استواري، مهارت¬هاي دستکاري، مهارت¬های اجتماعی (A17)، مهارت¬هاي جابجایی سلامت اجتماعی، ایجاد امنیت اجتماعی، در گروه متغيرهای پيوندی قرار می¬گيرد كه اين به معنای آن است كه شاخص¬های مؤثر بر بازیهای بومی محلی انطباقی با رویکرد توسعه امید اجتماعی از قدرت نفوذ و وابستگی بالايی برخوردار هستند كه هر گونه تغيير در بازیهای بومی محلی انطباقی با رویکرد توسعه امید اجتماعی می¬بايست از طريق بكارگيری استراتژی¬های لازم در رابطه با اين متغيرها صورت پذيرد.