طراحی مدل اثر تحمل ابهام بر امیدواری با نقش واسطه‌ای بهزیستی فضیلت‌گرا در ورزشکاران معلول

نویسندگان

1 گروه روان شناسی عمومی ، دانشگاه اردکان

2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان

doi
10.30486/4S.2024.1120887
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل اثر تحمل ابهام بر امیدواری، با نقش واسطه‌ای بهزیستی فضیلت‌گرا در ورزشکاران معلول انجام شد. روش‌شناسی: روش پژوهش بر اساس هدف، کاربردی و مطالعه به روش توصیفی-پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش، ورزشکاران معلول استان اصفهان بودند که با استفاده از روش در دسترس، 106 نفر از آنان به عنوان نمونه آماری انتخاب شده و به پرسشنامه‌های پاسخ دادند. برای بررسی روابط بین اجزای مدل و تحلیل داده‌ها، از روش معادلات ساختاری Structural Modeling Equation PLS (Smart PLS SEM) نسخه ۳ استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج ضریب تعیین مدل روی امید و بهزیستی فضیلت‌گرا به ترتیب 268/0 و 717/0 بود. با توجه به معناداری ضرایب مسیر، تمامی مسیر‌ها در مدل باقی ‌ماند و نقش میانجی بهزیستی فضیلت‌گرا در ارتباط تحمل ابهام با امید پذیرفته شد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که امیدواری در معلولین ورزشکار، با افزایش تحمل ابهام و بهزیستی فضیلت‌گرا افزایش نشان می‌دهد. بنابراین پیشنهاد می‌گردد فضیلت‌گرایی در جامعه ورزشکاران معلول مورد تاکید و آموزش قرار گیرد و با ارائه آموزش‌های روانی-تربیتی در حوزه تحمل ابهام، امیدواری در این جامعه افزایش یابد.