ادراک شنیداریِ متافیزیکی از منظر ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
2 دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
در تلقی نگارنده، ادراک شنیداریِ متافیزیکی، بهعنوان یکی از محمولات فلسفی، ادراکی است که عامل غیر مادی و غیر فیزیولوژیک بهمثابه تمامکننده ادراک شنیداری در آن حضور دارد. در آثار فیلسوفان مسلمان بهطور عام و در آثار ملاصدرا بهطور خاص، درباره ادراک شنیداریِ متافیزیکی بهعنوان یکی از راههای شناخت، مباحث مستقل و منسجمی مطرح نشده است. پژوهش مستقلی نیز در اینباره صورت نگرفته است. جستار حاضر در صدد آن است که بر اساس امکانات درونی فلسفه ملاصدرا و اقوال پراکنده او در این زمینه، مؤلفه ها و مختصات ادراک شنیداری متافیزیکی را مورد واکاوی قرار دهد. پرسش های محوری این پژوهش عبارت است از: چه سطوح و معانی ای از ادراک شنیداریِ متافیزیکی در آثار ملاصدرا مطرح شده است؟ چگونه می توان با استفاده از امکانات درونی فلسفه ملاصدرا تبیینی وجودی از سطوح غیر متعارف شنیدنِ متافیزیکی انسان ارائه داد؟ نتیجه بهدستآمده از این جستار اینکه از آثار ملاصدرا میتوان سه سطحِ ادراک شنیداری متافیزیکی و پنج ویژگی برای این ادراک استخراج و استنباط نمود. همچنین، بر اساس امکانات درونی فلسفه ملاصدرا میتوان ویژگی دیگری با عنوان شهود خدا در هر شنیده ای را نیز رصد کرد که در قالب دو تقریر اثبات شده است.
