بررسی جایگاه اساطیری گل بنفشه در ویس و رامین بر پایه اساطیر یونانی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی ، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی ، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
چکیده گلها و گیاهان، به صورت نمادهایی همواره تجسّم و تبلور رازهای ناخودآگاه فردی و جمعی هر قوم و تمدّنی بودهاند و نمادهای نابِ طبیعی هستند که از قدیم الایّام از وجههای قدسی و روحانی برخوردار بودهاند. در واقع گلها اغلب به صورت الگوی ازلی روح و یک مرکز روحی عرضه میشدند و بیانگر عوالم درونی و عواطف ناگفتة انسان به شمار میآمدند. یکی از این گلهای پُر رمز و راز، گل بنفشه میباشد که در اساطیر یونانی دست آفریدۀ خدای عشق است. در این پژوهش برآنیم تا جایگاه اساطیری گل بنفشه در منظومۀ ویس و رامین را به عنوان نماد عشق و وفاداری، مورد بررسی قرار دهیم. هدف ما در این پژوهش، بررسی و تبیین جایگاه اساطیری گل بنفشه و پاسخ به این سؤال است که ارادة معنای مذکور از کدام اساطیر نشأت گرفته است؟ روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده یعنی ابتدا جایگاه اساطیری گل بنفشه مورد بررسی قرار گرفته و بعداً به کاربرد نمادین آن در ویس و رامین پرداخته شده است. از نتایج به دست آمده میتوان به تأثیر اساطیر یونانی بر ادبیّات ایران دورۀ اشکانیان اشاره کرد و تبیین این امر که گل بنفشه در این برهه از ادبیّات فارسی به عنوان نماد وفاداری به کار رفته است.
