مدل توسعه ورزش سالمندی عراق: مطالعه کیفی نظریه زمینه ای

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 استادیار، دانشگاه میسان، عراق

doi
https://doi.org/10.30486/4S.2024.1183332
چکیده

افزایش شمار سالمندان در عراق موجب توجه به موضوع­هایی جدید دربارة آن­ها شده است. ازآنجایی­که ناتوانایی‌های دورة سالمندی با افزایش سن شایع­تر می‌شود، در این شرایط نقش ورزش در حفظ و بهبود سلامت سالمندان و شور و نشاط اجتماعی پررنگ می‌گردد. پژوهش حاضر با هدف ارائة الگوی ورزش سالمندی عراق انجام شده است. این پژوهش در چهارچوب رویکرد کیفی و با به­کارگیري روش پژوهش داده­بنیاد انجام شده است. شرکت­کنندگان در این پژوهش متخصصان و صاحب‌نظران مدیریت ورزشی، پیشکسوتان ورزشی، اعضای هیئت­علمی (گـروه­های عـلـوم ورزشـی، روان‌شناسی، جامعه­شناسی، مددکاری و پرستاری) و همچنین، مسئولان ادارات درگیر در سالمندی اعم از بهداشت، بهزیستی و سازمان امور اجتماعی شهرداری اصفهان بودند که به­صورت نمونه­گیری هدفمند و نظری برای مصاحبة نیمه ‌ ساختاریافته انتخاب شدند. مصاحبه­ها تا مرحلة اشباع نظری ادامه یافتند. داده‌ها هم­زمان با جمع‌آوری اطلاعات با استفاده از روش استراس و کوربین تحلیل شدند. اعتبار داده‌ها براساس معیارهای پیشنهادی لینکولن و گوبا تأیید شد. نتایج نشان داد که 276 گزارة مفهومی اولیه با 11 مقولة اصلی و 50 مقولة فرعی درقالب ابعاد شش­گانة مدل پارادایمی شامل موجبات علّی (سه مقوله)، پدیدة اصلی (یک مقوله)، راهبرد (دو مقوله)، ویژگی­های زمینه­ای (دو مقوله)، شرایط محیطی (دو مقوله) و پیامد (یک مقوله)، الگوی ورزش سالمندی عراق را تشکیل دادند. یکپارچه­سازی مقوله­ها برمبنای روابط موجود بین آن‌‌‌ها حول محور ورزش سالمندی عراق، شکل­دهندة مدل پارادایمی است که الگوی مدیران درگیر در امور سالمندان را منعکس می­کند