ابعاد گردشگری ورزشی حلال در سواحل ایران (تحلیل کیفی با رویکرد فرهنگی و اجتماعی)

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.

2 گروه مدیریت ورزشی ،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.

3 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

doi
https://doi.org/10.30486/4S.2024.1189455
چکیده

هدف: شناسایی و تحلیل چالش‌های موجود در زمینه نظم و امنیت سواحل ایران و نقش گردشگری ورزشی حلال در بهبود این وضعیت، موضوعی بسیار مهم است که با توجه به رشد روز­افزون گردشگری ورزشی ساحلی، نیاز به شناسایی الزامات و ضوابط شرعی، فرهنگی و اجتماعی در طراحی و پیاده‌سازی گردشگری ورزشی حلال ضروری به­ نظر می ­­رسد. روش‌شناسی: پژوهش حاضر به روش کیفی و با رویکرد گرانددتئوری انجام شد. مصاحبه­ ها به صورت هدفمند با 20 نفر از صاحب ­نظران حوزه گردشگری، ورزشی و علوم اسلامی با سابقه اجرایی و پژوهشی بود. مصاحبه­ ها به ­صورت نیمه ­ساختار­یافته تا حد اشباع انجام شد. تحلیل اطلاعات به روش کدبندی باز، محوری و انتخابی که اساس رویکرد اشتراوس ­و­کوربین است و با کمک نرم ­افزار مکس ­کیودی ­ای نسخه 2020 انجام شد. برای بررسی روایی از روش صوری و محتوایی و برای بررسی پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد؛ که میزان توافق 78/0گزارش شد. یافته‌ها: باتوجه به یافته­ های پژوهش، توسعه گردشگری ورزشی حلال سبب منافع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متعددی برای جوامع ساحلی می ­شود و در نهایت به بهبود نظم ­و ­امنیت این مناطق منجر خواهد شد. نتیجه‌گیری: در­این ­راستا ارائه راهکارهای عملی و کاربردی برای پیاده‌سازی موفق این نوع از گردشگری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با توجه به منافع مادی و معنوی حاصل از اجرای این مدل پیشنهاد می­ شود مسئولان قانون ­گذاری و اجرایی گام­ های اساسی و جدی دراین خصوص بردارند.