بررسی تغییرات جمعیت شکارگرهای شته‏های سورگوم جارویی در منطقه میانه

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حشرهشناسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه

2 کارشناس ارشد زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه

3 دکتری تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه

4 دکتری تخصصی حشرهشناسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه

doi
چکیده

شته‌ها مهم ترین آفات سورگوم جارویی Sorghum cerenuumدر منطقه میانه بوده و کشاورزان بدون توجه به فعالیت حشرات مفید، برای حفظ محصول بارها از آفت کش‌های شیمیایی استفاده می کنند. در این تحقیق با توجه به اهمیت حفاظت و حمایت از دشمنان طبیعی در برنامه‌های مدیریت تلفیقی آفات، شکارگرهای اختصاصی شته‌ها شامل کفشدوزک‌ها، مگس های گل Syrphidae و بالتوری‌ها جمع آوری و شناسایی شده و تغییرات جمعیت آن‌ها در مقایسه با شته‌های میزبان مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور شکارگرها هنگام بازدید از کلنی شته‌ها و نیز با استفاده از تور حشره گیری جمع آوری شدند. در این تحقیق از مگس‌های گل، گونه Sphaerophoria scripta، از بالتوری‌ها، بالتوری سبزChrysoperla carnea و از کفشدوزک‌ها، کفشدوزک هفت نقطه‌ای Coccinella septempunctata، کفشدوزک یازده نقطه‌ای C. undecimpunctata ،Hippodamia variegata،Scymnus cf. frontalis و Propylea quatuordecimpunctata از کلنی دو گونه شته معمولی گندمSchizaphis graminum (Rondani)و شته برگ ذرت Rhopalosiphum maidis (Fitch) جمع آوری و شناسایی شدند. در بین شکارگرها، تطابق زمانی فعالیت و همبستگی مثبت جمعیت مگس‌های گل با شته معمولی گندم و کفشدوزک ها با شته برگ ذرت کاملاً مشهود بود. در بین کفشدوزک ها گونه Scymnus cf. frontalis به دلیل تخم گذاری در مزارع سورگوم مهم ترین و فراوان ترین گونه کفشدوزک‌ها بوده و حشرات کامل بالتوری سبز با توجه تغذیه از مواد قندی و عدم تخم گذاری در مزرعه، در کنترل جمعیت شته‌های سورگوم جارویی اهمیتی نداشتند.