ارائه مدل ظرفیتهای جامعه شناختی دیپلماسی ورزشی ایران: رویکرد توسعه پایدار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روابط بین الملل، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، ، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه روابط بین الملل، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.30486/4S.2025.11186677چکیده
هدف : این پژوهش به دنبال توسعه یک مدل ظرفیتهای جامعهشناختی برای دیپلماسی ورزشی ایران در راستای اهداف توسعه پایدار است. در این مطالعه، ظرفیتهای کلیدی شناسایی و دستهبندی شدهاند که میتوانند به ارتقای جایگاه ایران و تقویت رشد اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی آن کمک کنند. روششناسی: این تحقیق از روش دلفی ساختاریافته با مشارکت 60 متخصص در حوزههای جامعهشناسی ورزشی، دیپلماسی و توسعه پایدار استفاده کرده است. در طی سه مرحله ارزیابی کیفی و کمی، ظرفیتهای اصلی تحلیل، تأیید و در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی طبقهبندی شدهاند. یافتهها : هشت ظرفیت اصلی از جمله مشارکت عمومی، تبادل فرهنگی، عدالت اجتماعی، همبستگی ملی، آموزش زیستمحیطی و گردشگری پایدار شناسایی شد. نتایج نشان داد که ظرفیتهایی مانند "همبستگی ملی" و "گردشگری پایدار" بیشترین پتانسیل را برای دستیابی به توسعه پایدار در ایران دارند. نتیجهگیری : اجرای رویکردی متوازن بین ظرفیتهای اجتماعی و استراتژیک میتواند تأثیر دیپلماسی ورزشی ایران را بر توسعه پایدار به طور قابل توجهی افزایش دهد. این مطالعه پیشنهاد میکند این ظرفیتها در سیاستهای ملی ادغام شوند تا تأثیر آنها بر روابط بینالمللی، انسجام اجتماعی و پایداری محیطی به حداکثر برسد.
