تحلیل عوامل تعیین‌کننده افول برند باشگاه‌های حرفه‌ای ایران: تحلیل چندسطحی عوامل جامعه‌شناختی

نویسندگان

1 دانشگاه ازاد خوراسگان واحد اصفهان

2 هیات علمی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

doi
https://doi.org/10.30486/4S.2025.1205271
چکیده

مقدمه: برای ماندگاری در عرصه رقابت در صنعت ورزش، حفظ و بقای برند به موضوعی حیاتی برای باشگاه‌های ورزشی تبدیل شده است. شواهد نشان می دهد در ایران باشگاه های ورزشی در زمینه های مختلف در برخی موارد قادر به حفظ و بقای برند خود نیستند و مسیر افول و در نهایت مرگ را پیش می گیرند. براین اساس شناخت و تحلیل روابط علی تعیین کننده‌های افول و مرگ برندهای ورزشی باشگاهی حائز اهمیت است که هدف این مطالعه بود. روش: روش این پژوهش آمیخته است. مشارکت کنندگان این پژوهش را صاحب نظران تشکیل می‌دادند. ملاک انتخاب صاحب نظران در بخش کیفی تسلط تئوری و تجربی بر موضوع پژوهش بود.  بروش نمونه گیری هدفمند و استراتژی گلوله برفی 21 نفر انتخاب شدند، سپس از افراد شناسایی شده در بخش کیفی برای تحلیل ساختاری-تفسیری در بخش کمی استفاده شد. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی ماتریس مربع 12×12 بود. برای اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج، از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرآیند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد، توافق بدست آمده (85/0) گزارش گردید. یافته: تحلیل داده‌های کیفی با دو مرحله کدگذاری اولیه و کدگذاری متمرکز و تحلیل داده های کمی با روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری و تحلیل میک مک انجام شد. یافته‌ها21 عامل تعیین‌کننده مرتبط با افول برندهای باشگاه‌های حرفه ای ورزش ایران را نشان داد، براساس تحلیل ساختاری تفسیری ارتباط بین عوامل در 5 سطح دسته‌بندی شد و براساس آن یک مدل رابطه سلسله مراتبی ایجاد شد. بحث و نتیجه گیری : براساس نتایج این تحقیق افول برند در بازار نشانگر مرگ حقیقی برند باشگاه‌های ورزشی است که با نشانه های چون تغییر ذهنیت مشتریان و افول برند در شناخت می توان آن را پیش بینی کرد. براین اساس به صاحبان و به طور کلی متولیان برندهای ورزشی باشگاهی پیشنهاد می شود موقعیت کنونی برندشان را از نقطه نظر شناختی ارزیابی کنند و براساس آن اقدامات اصلاحی در برنامه‌های خود انجام دهند.