فعالیت بدنی و اثربخشی سازمانی: تحلیل جامعه شناختی تاثیر ورزش برعملکرد افسران پلیس عراق

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحداصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان. ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ، واحد نجف آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران

3 . استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

4 دانشگاه بغداد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، بغداد، عراق.

5 . استادیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
https://doi.org/10.30486/4S.2025.1211038
چکیده

مقدمه : افسران پلیس دانشکده‌های نظامی با چالش‌هایی همچون فشار روانی و بار کاری بالا مواجه‌اند که زمینه‌ساز کاهش اثربخشی حرفه‌ای آنان می‌شود. هدف این پژوهش، تدوین مدل جامعه شناختی اثربخشی سازمانی افسران پلیس عراق با رویکرد فعالیت‎بدنی بود. روش : پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل تماتیک براون و کلارک انجام شد. جامعه آماری شامل افسران دانشکده‌های پلیس عراق بود که از میان آنان 22 نفر به شیوه هدفمند و تا اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون، کدگذاری و طبقه‌بندی گردید. یافته : یافته‌های پژوهش در قالب هفت تم نهایی شامل«نقش فعالیت بدنی در کیفیت شغلی»، «تجربه فرسودگی شغلی»، «موانع فردی و سازمانی»، «اثربخشی شغلی و ادراک فردی»، «راهبردهای مقابله‌ای»، «ادراک افسران از سلامت»، «تأثیر محیط سازمانی و فرهنگی»، «رابطه بین تجربه و استقامت روانی»، «نگرش به بازنشستگی و آینده شغلی»، «نقش خانواده و روابط اجتماعی» و «پیشنهادها و انتظارات از سازمان» طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان دادند که فعالیت بدنی، علاوه بر آثار جسمی، نقش مهمی در کنترل هیجانات، تمرکز و افزایش انگیزه افسران دارد. همچنین، فرسودگی شغلی ناشی از فشارهای کاری، کمبود منابع و عدم حمایت سازمانی، اثرات منفی بر عملکرد حرفه‌ای افسران دارد. در پاسخ به این شرایط، افسران از راهبردهای مقابله‌ای متنوعی از جمله فعالیت‎بدنی، حمایت خانوادگی و مکانیسم‌های ذهنی بهره گرفته‌اند. بحث و نتیجه گیری: این پژوهش با طراحی مدل مفهومی، چارچوبی نظری برای درک بهتر عوامل مؤثر بر اثربخشی شغلی افسران در محیط‌های پرتنش فراهم می‌آورد و می‌تواند مبنای سیاست‌گذاری‌های اصلاحی در نهادهای نظامی باشد.