تأثیر عملیات سطحی آج زنی صفحه فولادی بر استحکام اتصال چسبی با کامپوزیت کربن-فنولیک
نویسندگان
1 دانشجو، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 مدیر گروه مکانیک، دانشکده مکانیک برق و کامپیوتر، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3
4 مدیر آموزش های آزاد و توسعه دوره های کوتاه مدت سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی/ عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد تهران شمال
doi
چکیده
با توجه به نیاز برخی از صنایع به اتصال مستقیم لایههای فلز و کامپوزیت به یکدیگر و کاربردهای ویژه آن در صنعت، در این پژوهش به بررسی راهکاری جهت ایجاد اتصال چسبی میان فولاد و کامپوزیت کربن-فنولیک پرداخته شده است. از آنجا که این لایه کامپوزیتی، به طور ذاتی چسبندگی مناسبی با سطح فولادی ندارد، برای ایجاد یک اتصال پایدار، آمادهسازی سطحی زیر لایه فولادی اجتناب ناپذیر است. در این پژوهش، جهت آمادهسازی سطوح فولادی، از فرآیند آج زنی توسط چهار نوع قرقره آج با هندسه و گامهای متفاوت استفاده شد و سپس با انجام آزمون کششی چسبندگی، استحکام اتصال چسبی لایه کامپوزیتی مذکور به سطح آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، عملیات آج زنی در حدود 50% از کل نمونهها، افزایش استحکام اتصال چسبی را در مقایسه با نمونه دارای سطح صاف فلزی را سبب شده است. در مقایسه استحکام اتصال چسبی برای دو الگوی آج ضربدری و مستقیم، در حالت تساوی مساحت ناحیه تحت کشش و به ازای گام 0.6 میلیمتر، استحکام اتصال چسبی ایجاد شده با الگوی آج مستقیم در حدود 5 برابر بیشتر از آج ضربدری شکل گزارش شد. همچنین بیشترین مقدار برای استحکام اتصال چسبی، برای سطح آمادهسازی شده با استفاده از الگوی آج مستقیم و گام 0.6 میلیمتر و به مقدار 12.62 مگاپاسکال گزارش شد که در مقایسه با سطح صاف ماشینکاری شده به مقدار 76% افزایش داشته است.