معیارهای ارزیابی عقلانیت باورهای دینی در رویکرد جامعنگر
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه دانشگاه خوارزمی تهران
doi
چکیده
ارزیابی عقلانیت نظری و عملی نظام باورهای دینی از مهمترین وظایف و کارکردهای فلسفه دین است که موجب فهم مشترک عقلانی ما از ادیان میشود. در این زمینه، در این تحقیق، رویکرد جامعنگر انتخاب شده است که در آن به روش استقرایی معیارهای متفاوتی برای سنجش عقلانیت باورهای دینی استفاده میشود؛ معیارهایی مانند امکان اثبات برهانی، کلیت و جهانشمولی، ثبات و تغییرپذیری، انسجام درونی، بساطت و پیچیدگی، داشتن نتیجه عملی مناسب، استقلال از حجیت متون دینی، میزان تاثیرپذیری از عوامل معرفتی و غیرمعرفتی دارای اهمیت خاص خود هستند. بکارگیری این معیارها در رویکرد جامعنگر نشان میدهد که مجموعه باورهای دینی دارای سطوح مختلفی از عقلانیت نظری و عملی هستند. براین اساس میتوان نظام باورهای دینی را به سه گروه عمده باورهای بنیادی، باورهای میانی و باورهای حاشیهای تقسیم کرد که در این تقسیم، باورهای بنیادی دارای عالیترین سطح عقلانیت، باورهای حاشیهای دارای نازلترین سطح عقلانیت و باورهای میانی هم در جایگاه بین آن دو هستند. حال بانظر به اهمیت محوری باورهای بنیادی در درجه اول و باورهای میانی در درجه دوم، برای بسط گفتگوی پیروان ادیان الهی و مذاهب اسلامی و گسترش صلح و همزیستی بشری، توصیه میشود عمدتا بر باورهای بنیادی تمرکز شود، زیرا عموم پیروان ادیان و بعضا دیگر خداباوران درباره آنها اتفاق نظر دارند. البته در گفتگوی مذاهب اسلامی، تلاش برای گسترش فهم مشترک از باورهای میانی هم مهم است.